Een mooie expositie en een fijne bijeenkomst is het, in de Garnalenkerk, Jordaan, Amsterdam.
Op mijn bureau, voor me, ligt de prachtige catalogus [ontwerp van René Put en Brigitte Gootink].
Frank Mandersloot toont er zijn laatste werk – IF IT IS – ; in de catalogus niet alleen de teksten van Frank, maar ook een correspondentie tussen hem en Lex ter Braak. Beeld Taal Ontmaskeren Werkelijkheid Kijken Zien Waarneming Interpretatie enzovoort, herkenbare thema’s en denkpistes. En daar is ook Wallace Stevens [in de stukken van LtB].
Wallace Stevens, van onder andere The Man with the Blue Guitar “Things as they are, are changed upon the blue guitar”.
Zien, kijken, ‘de werkelijkheid’, what you see is what you get of niet?
Taal. Wat is, wat doet taal?
Mijn wens zou zijn: alles benoemen, of anders noemen, begrijpelijk maken, omvatten, categoriseren, ook niet-categoriseren en het onbegrijpelijke onbegrijpelijk laten en het onzegbare laten zijn. Enzovoort.
Mij interesseert ook de historie van de woorden: waar komen ze vandaan? Uit welke cultuur en hoe en waarom ontwikkelt zich de betekenis van de woorden. Wat zegt dat over het gebruik en door wie? Nieuwe woorden voor nieuwe werkelijkheden. En ga zo maar door. [Het woord ‘metafoor’: uit het Grieks: betekent in het Grieks ‘vervoer’].

Maar ha! De werkelijkheid.
Gauw even naar Borges, die zich in de bespreking van ‘de analytische taal van John Wilkins’ een zekere Chinese encyclopedie herinnert, een verdeling van dieren in categorieën [zoals ‘van de keizer’ of ‘die zojuist de vaas hebben gebroken’ etc. 14 stuks], grappig en ernstig, [Foucault begint er ‘Les Mots et les Choses’] mee, maar kun je de dingen, de wereld, het universum ordenen en classificeren. Borges citeert als antwoord op die vraag David Hume: Nee, want we weten niet wat het universum is.
Dus kun je met taal, met woorden de werkelijkheid vatten?
De werkelijkheid. Weten we dan wat de werkelijkheid is?

de werkelijkheid wat is de werkelijkheid things as they are are they?

Mij wordt Wittgenstein aangereikt: Hij had twee verschillende visies op taal. In zijn vroege werk (Tractatus) zag hij taal als een logische structuur die de werkelijkheid afbeeldt, vergelijkbaar met een model van de wereld. Later, in zijn latere werk (Filosofische Onderzoekingen), verwierp hij dit idee en introduceerde hij het concept van “taalspelen”, waarbij de betekenis van woorden wordt bepaald door hun gebruik binnen specifieke activiteiten of levensvormen, in plaats van een abstracte logica.

Enzovoort. We kunnen dus alle kanten uit. En er zijn er duizenden die er duizenden gedachten en pagina’s aan hebben gewijd.

Maar goed. Daar zit ik opeens in ‘de werkelijkheid’ en de verbeelding. Ik vraag me af of dit mij nu eigenlijk niet ophoudt in wat ik aan het doen ben, nl. hahaha die wegen verbeelden en tot leven brengen en van de onderkant en de andere kant laten zien. Ja. Dit schrijf ik op mijn site bij mijn laatste – geborduurde – werk: ‘Verbanden tussen taal, lijnen en connecties, zowel visueel als conceptueel.
 Fragmenten en verhalen vormen een geheel dat zowel lineaire als niet-lineaire structuren bevat.
 Elk element heeft op zichzelf betekenis en maakt deel uit van een groter narratief, waarbij de techniek onderdeel vormt van inhoud en presentatie.’
Wat ik doe is in feite heel langzaam tekenen. Misschien is het zelfs eerder taal dan beeld wat eruit rolt, maar wat maakt het uit. Het maken, de tijd, het proces is wat het is.
Een naald en draad en een stuk stof, meer heb je niet nodig voor het firmament. Werkelijk!