Vlindermachine.
Zo’n prachtig en ongerijmd, nochtans begrijpelijk woord.
Waar echte vlinders gewicht- en geluidloos opereren, maakt de vlindermachine een dreunend kabaal, terwijl het haar loodzware taak is om nog nat beton glad te maken.
Maar als je je oren dicht doet en je ogen openhoudt, zie je een reusachtige vlinder sierlijk als een waterjuffer dansen over een glanzende vlakte.
Het was eens op Het Eilandje, er was daar de bouwput van huizen in aanbouw. Waar de kelder moest komen, zo’n vier meter onder straatniveau, was iemand bezig met het egaliseren van een enorm vloeroppervlak.
Het was donker, je hoorde alleen het diepe vlindergebrom opstijgen uit de diepte.
En je zag bij het licht van een enkele bouwlamp de vlinderaar zijn langzame duistere dans uitvoeren.